Cape Town part II

Dinsdag 5 januari is het zover, tijd om Kaapstad aan Mirjam te laten zien. We pikken haar rond een uur of 11.00 op en voor haar is het een verrassing wat we gaan doen. De eerste stop is bij het Bloubergstrand, hier heb je het mooiste uitzicht op de Tafelberg (dit vinden wij althans). Vervolgens rijden we naar Waterfront, wat de ultieme toeristen trekpleister van Kaapstad is. Dit ligt in de oude haven en je vindt hier o.a. historische gebouwen, een reuzenrad en het bekende winkelcentrum. Vervolgens rijden we naar Signal hill waar we boven op de heuvel genieten van een prachtig uitzicht op de stad onder het genot van een picknick. De dag sluiten we af met een braai bij ons ‘thuis’.

De volgende dag besluiten we om naar Canal Walk (grootste shoppingmall van het Afrikaanse continent) te gaan. Aangezien kleding hier in Kaapstad een stuk goedkoper is dan in Nederland (mede door de lage randstand), leek het ons handig om in het begin van Mirjam d’r vakantie te gaan shoppen. Ze gaf namelijk aan dat ze niet ‘zoveel’ zomerkleding had (een hele koffer vol, maar goed). Daarnaast was het een bewolkte dag (alsnog 25 graden) dus perfect om de dag door te brengen in een shoppingmall.

DSC00867

Voor de donderdag hebben we een roadtrip (rondje Peninsula) gepland. We beginnen in Hout Bay waar we met de boot naar Seal Island varen, een eiland vol zeeleeuwen. Vervolgens gaan we via de Chapman’s Peak Drive (een van de mooiste kustroutes ter wereld) richting Simons Town. Hier maken we een stop om te lunchen en om de pinguïns te bewonderen.

DSC00885

DSC00901

Daarna rijden we door naar Kaap de Goede hoop (het meest zuidwestelijke puntje van het Afrikaanse vasteland) en Cape Point waar je een mooi uitzicht hebt die zich 238m boven de oceaan bevindt. Via Kalk Bay en Muizenberg maken we het rondje om het schiereiland af zodat we uiteindelijk weer in Kaapstad belanden.

DSC00927

DSC00932

Vrijdags besluiten we het rustig aan te doen en chillen we overdag wat bij het zwembad. Tegen een uur of 16.00 vertrekken we richting de Botanische Tuinen van Kirstenbosch. Hier lopen we eerst wat rond en wandelen over de boomslang. Dit een architectonisch hoogstandje die bestaat uit een houten kronkelbrug hoog in de bomen wat een prachtig uitzicht oplevert. Vervolgens staat er een film in de buitenlucht op de planning. Onder het genot van een pizza en nacho’s genieten we van de klassieker Grease onder een fonkelende sterrenhemel. Echt een fantastische setting!

DSC00974 - kopie

‘s Zaterdags gaan we samen met Duitse vrienden naar een Foodmarket in Stellenbosch. Hier eten we ons buikje rond. ’s Avonds gaan we met hun en Martine (oude huisgenoot Marissa) uit eten bij Da Vinci’s. Nadat het eten is gezakt, is het tijd om Mirjam kennis te laten maken met het bekende en beruchte nachtleven van Long Street.

De volgende dag staat er wéér een picknick op de planning. We hebben namelijk tickets voor het uitverkochte concert van Prime Circle (locale rockband) in Kirstenbosch. Dit gaat er iets anders aan toe dan de concerten die wij gewend zijn. Je zit namelijk in de Botanische tuinen onder het genot van je eigen meegebrachte hapjes op een picknickkleed te luisteren naar de muziek. Een hele andere setting dan een doorsnee concert dus. Na het concert rijden we naar het Bloubergstrand om de dag af te sluiten met een prachtige zonsondergang!

944030_1004193682953189_2719409640596319696_n - kopie

De dagen erna brengen we door op verschillende stranden. Op maandag gaan we naar Big Bay waar we proberen te surfen, met de nadruk op proberen. Dinsdag vertoeven we na een hele vroege hike (om 05.00 beklimmen we Lion’s Head al) op Clifton Beach. Hier zijn we dan ook al om 09.00 in de ochtend. Toch voelt het al aan alsof het middag is, het is namelijk al ontzettend heet! We besluiten dan ook om voor het heetste van de dag weer te vertrekken.

1b (2) - kopie

Rond een uur of 12.00 lopen we terug naar de auto waar de paniek al snel uit breekt. Marissa haar handtas (met o.a. haar iPhone en de camera) en Michel zijn rugzak zijn verdwenen. Het leek ons veiliger om dit achter slot en grendel achter te laten in de kofferbak dan onbeheerd op het strand terwijl we in de zee zwemmen. Niets bleek minder waar..

We begrijpen er niks van. Nergens zijn sporen van inbraak te bekennen en we weten alle drie zeker dat Marissa de auto op slot heeft gedaan. Verdwaasd en hopeloos rijden we terug naar onze B&B. We blokkeren snel onze betaalpassen en Marissa’s telefoonabonnement om vervolgens aangifte te doen bij het politiebureau. Hier wordt al ‘snel’ duidelijk wat er gebeurd is.

Want echt snel gaat het namelijk niet. De agent die onze aangifte aan het verwerken is, heeft er niet zoveel zin in. Het lijkt wel alsof hij onder invloed is. Hij kauwt als een herkauwende koe op zijn kauwgum en luistert niet bepaald aandachtig. Zo hebben we al meerdere keren vermeld dat de inbraak tussen 09.00 en 12.00 gebeurd is, weet deze beste man dezelfde vraag toch nog zo’n twintig keer te stellen. En zo gaat het eigenlijk met meerdere vragen die gesteld worden. Erg frustrerend! Na een kleine twee uur staat ons verhaal eindelijk op papier.

We weten na ons bezoek aan het politiebureau wél hoe de inbraak precies heeft kunnen gebeuren. Op het moment dat Marissa de auto via de autosleutel automatisch heeft proberen te vergrendelen, is er iemand (waarschijnlijk de ‘parkeerwachter’) geweest die dit signaal heeft geblokkeerd, oftewel ‘jamming’. Dit wordt gedaan door middel van een afstandsbediening. Doordat de lampen wel gaan knipperen, lijkt het alsof je de auto ‘gewoon’ op slot hebt gedaan, terwijl dit in werkelijkheid dus niet het geval is. Aangezien we nogal wat spullen bij ons hadden die we uit moesten zoeken door de hike, heeft (waarschijnlijk) de parkeerwachter ons al die tijd al in de gaten gehouden.

Op het moment dat wij naar beneden liepen om naar het strand te gaan, kon de dief dus makkelijk zijn slag slaan. En ook al leek het voor even dat de grond onder onze voeten vandaan zakte, viel de schade achteraf nog wel te overzien. We zijn namelijk goed verzekerd. Helaas kan deze verzekering onze gemaakte foto’s niet terug geven wat natuurlijk óntzettend balen is. Maar ondertussen hebben we alweer een mooie nieuwe camera kunnen kopen. We besluiten ons dan ook niet uit het veld te laten slaan en sluiten deze hectische dag af met een heerlijke braai en een (flinke) borrel.

De volgende dagen doen we ook alles wat we zo gepland hadden. Het heeft toch geen zin om er mee te blijven zitten, je krijgt je spullen er niet mee terug. We gaan dan ook gewoon naar Blue Rock waar we gaan kneeboarden. Donderdag rijden we, met veel spierpijn, naar Stellenbosch om de stage van Marissa te zien. De kinderen van toen zijn er niet meer maar de teachers daarentegen wel. Het was super om deze plek (weer) te zien.

’s Avonds rijden we naar Hopley, het huis waar we (Michel en Marissa) hebben gewoond. Het blijkt geen studentenhuis meer te zijn. Er woont nu een stel dat alles aan het verbouwen is. De vrouw des huizes was zo vriendelijk om ons alles te laten zien en te vertellen wat ze van plan zijn met de woning. Dit was echt heel tof om te horen en te zien.

DSCN0136 - kopie

De volgende dag verhuizen we naar een B&B in Seapoint in de stad. Ook Mirjam verhuist mee en zit daardoor weer maar een paar km verderop. Zaterdags is Michel jarig. Dit vieren we door uitgebreid te brunchen bij the Old Biscuit Mill, waarbij een traditioneel Zuid-Afrikaans milktartje niet kan ontbreken. Vervolgens spelen we het spel Hint Hunt. Hierbij moet je in een bepaalde tijd een moord oplossen om uit de kamer te ontsnappen. Ondanks dat het ons niet binnen de tijd gelukt is, waren we met z’n drietjes toch een beter team dan gedacht.

collage old biscuit - kopie

’s Avonds gaan we uit eten bij Gold. Dit is een typisch Afrikaans restaurant waarbij je 15 verschillende kleine Afrikaanse gerechtjes krijgt (soort tapas). Ook word je vermaakt door muziek en dans. Natuurlijk worden hierbij ook mensen uit het publiek gehaald om mee te dansen. Hierbij was Marissa wéér de sjaak. Het was de vierde keer dat ze bij Gold heeft gegeten en óók de vierde keer dat ze mee moest dansen. We sluiten de avond af met drankjes op het balkon.

Zondag verhuizen we wéér naar een andere plek, dit keer naar House on the Hill in Greenpoint. Hier zullen we met z’n drieën drie nachten verblijven. We dumpen onze spullen en pakken de taxi naar Bree street. Vandaag is het open straat-dag in deze straat en daarom is deze volledig afgesloten voor motorverkeer. Er is allerlei vermaak zoals gratis yogalessen tot aan breakdance acts. Omdat het zo verschrikkelijk heet is, ploffen we al snel neer bij the Beerhouse in Long Street om af te koelen met een drankje.

Daarna pakken we de taxi naar Waterfront waar we pizza eten en cocktails drinken bij een Irish pub. Vervolgens vertrekken we met een shuffle bus naar Shimmy’s Beach Club. Hier gaan we met uitzicht op zee en met onze voetjes in het zand los op de muziek van de Zuid-Afrikaanse dance sensatie Goldfish.

IMG_5180 - kopie

IMG_5181 - kopie

Na afloop van het concert besluiten we om naar Cubaña (Cuban-style bar) te gaan waar we nog wat cocktails drinken en shisha (waterpijp) roken. We lopen met drie redelijk aangeschoten koppen terug naar onze B&B. Hier ouwehoeren we nog wat en zoeken na een leuke & hilarische nacht uiteindelijk ons bed op.

De volgende dag gaat de wekker weer redelijk vroeg. We gaan naar de Green Market Square. Dit is een groot plein dat vol staat met kraampjes vol met souvenirs. Aangezien er zoveel leuke dingen te vinden zijn en het relatief goedkoop is, leven we ons flink uit. We lopen dan ook met volle tassen naar Long Street om te gaan lunchen.

Eenmaal terug bij de B&B chillen we wat op de kamer. Het is namelijk weer veel te warm om iets te ondernemen. Tegen een uur of 19.00, als het wat is afgekoeld, rijden we richting de kabelbaan van de Tafelberg om vervolgens naar boven te gaan. Hier genieten we van de zonsondergang terwijl we ondertussen bijna van de berg af waaien. Erg handig dat je een jurkje had aangetrokken Mirjam, haha. Daarna rijden we naar Rafiki’s (studentenbar) waar we genieten van een overheerlijke pizza voor een echte studentenprijs (nog geen drie euro!).

DSCN0356 - kopie

DSCN0261 - kopie

Inmiddels is het al dinsdag de 19e. De laatste dagen van Mirjam in Kaapstad beginnen nu echt te tellen. Doordat we nog een aantal dingen willen ondernemen wordt het allemaal wat passen en meten. We gaan ’s ochtends naar het zwembad in Sea Point. Deze is gelegen aan de zee waardoor je een geweldig uitzicht hebt.

’s Middags gaan we naar Charly’s Bakery waar heerlijke taartjes gebakken worden! Met een volle buik vervolgen we onze weg naar Bo-kaap, een Islamitische en de meest gekleurde wijk van Kaapstad. Tijdens de slavernij was het verboden om gekleurde kleding te dragen. Op het moment dat dit afgeschaft werd, werden er felgekleurde likjes verf aangebracht aan de huizen. Deze traditie is tot de dag van vandaag in stand gehouden. De bewoners van Bo-Kaap verven namelijk ieder jaar na de Ramadan hun huisjes opnieuw waardoor de felle kleuren behouden worden.

DSCN0420 - kopie

Doordat het wederom (of nog steeds) verschrikkelijk warm is, lopen we slechts kort door de straten van Bo-Kaap heen. We wilden eigenlijk nog naar het strand in Camps Bay gaan, maar door de hitte besluiten we om terug te gaan naar onze B&B om wat verkoeling te zoeken. Hier ontstaat een kleine bagagecrisis. Wij hebben wat spullen zoals overbodige kleding en souvenirs die we graag aan Mirjam willen meegeven om meer ruimte te verschaffen in onze bagage (lees: backpacks iets lichter te maken). Door de vele gekochte spullen lijkt het bijna onmogelijk om alles bij Mirjam in de koffer te krijgen. Een extra koffer boeken blijkt weer veel te duur te zijn waardoor we niet zo goed weten hoe we alles mee moeten krijgen.

We laten de bagagecrisis even achter ons en gaan ‘s avonds naar Galbi in Longstreet. Hier is een braai midden in de tafel gebouwd. Je braait dus als het ware aan een tafel, wat een beetje lijkt op gourmetten. Je bestelt hier rauwe stukjes vlees die je vervolgens zelf braait. Mirjam ging helemaal ‘wild’ hier. Een paar jaar geleden durfde ze nog maar net een stukje kipfilet te eten terwijl ze nu zebra, kudu, struisvogel, wrattenzwijn en impala naar binnen werkte. En ze vond het nog lekker ook! Wie had dat ooit gedacht..

DSCN0429 - kopie

Inmiddels is nu toch echt de laatste dag van Mirjam, maar ook de laatste dag van ons in Kaapstad, aangebroken. Dit wilden we graag nog afsluiten met een laatste keer Lion’s Head beklimmen. Rond 05.00 verlaten we dan ook stilletjes de kamer om zo Mirjam niet wakker te maken. We genieten van een geweldige laatste zonsopkomt op de berg en vervolgen onze weg weer terug naar onze B&B. Ondertussen is Mirjam ook ontwaakt en ontbijten voor de laatste keer met z’n drietjes.

IMG_5230

IMG_5247

Daarna begint de bagagecrisis weer. We moeten ervoor zorgen dat alle spullen bij Mirjam in de koffer terecht komen. Met wat passen en meten lukt het allemaal. Toch vrezen we voor overgewicht. Met klamme handjes staan we dan ook op het vliegveld. Ja hoor, zeven kilo teveel. Oftewel 140 euro. Dat gaan we dus niet betalen!

Met z’n drieën hebben we op het vliegveld de koffer weer opengemaakt. We halen er wat spullen uit en plaatsen wat over naar de handbagage. Zo hebben we het overgewicht teruggekregen naar drie kilo. Dat valt nog te overzien. Na dit geregeld te hebben is het moment dan echt daar om afscheid te nemen van Mirjam. De tijd is zó ontzettend snel gegaan!

Maar voor ons is het niet alleen afscheid nemen van Mirjam, maar ook van Kaapstad en de rest van de bekenden hier. Michel gaat nog een avondje Fifa spelen met Hervé en Marissa besluit lekker te relaxen. Vanaf morgen zullen we namelijk starten met onze roadtrip riching Johannesburg. Hoe we precies gaan rijden en welke stops we zullen maken, weten we nog niet precies. Ons motto is ‘live by the day’. We gaan ons best doen om jullie zo snel mogelijk weer op de hoogte te brengen van deze avonturen.

1b - kopie

Liefs,

Michel & Marissa

2 Responses to “Cape Town part II”

  • Vaak dacht ik ‘Bin there, seen that’. Feest der herkenning. Heerlijk van genoten.

    En zo te lezen hebben jullie met Mirjam een prachtige tijd in Cape Town gehad.
    (Op het dingetje van onafgesloten auto na dan ?)

    En nu alweer zoveel verder onderweg. Veel plezier nog in Afrika

  • Weer veel leuke momenten mee gemaakt en wat slechte.
    Ook weer veel mooie foto’s

    Zo zie je maar weer gelegenheid maakt de dief.

    Nog veel reis plezier.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *