Good to be back, Cape Town!

Ja, eindelijk is het zover! Donderdagmiddag 17 December komen we na een drie uur durende rit vanuit Cederberg eindelijk aan in Kaapstad. De truck maakt nog één laatste stop. We stoppen namelijk op de plek vanwaar je de Tafelberg het best kunt bewonderen: Bloubergstrand. Wat een geweldig uitzicht! Net een ansichtkaart.. Helaas kunnen we hier niet erg lang blijven aangezien er al een taxi op ons staat te wachten. We nemen snel en kort afscheid van de groep en gaan ervandoor.

Onderweg naar onze B&B in Table View, waar we 29 nachten zullen verblijven, beseffen we dat de groepsreis echt tot zijn einde is gekomen. De tijd is voorbij gevlogen. We hebben ook zoveel gedaan in zo’n korte tijd. Vanaf nu zullen we het op eigen houtje moeten doen. Maar natuurlijk begint ook dit avontuur niet zonder slag of stoot..

back in capetown

Eenmaal aangekomen bij de B&B blijkt de eigenaar namelijk niet thuis te zijn. Daar sta je dan met je backpack op je rug en je handen vol spullen. Gelukkig hadden we een aardige taxichauffeur die ervoor zorgde dat we onze spullen bij het kantoor van het taxibedrijf neer konden zetten terwijl wij rond hebben gelopen in de shoppingmall die tegenover het taxibedrijf zit.

Na heerlijk te hebben geluncht wagen we een tweede poging. Dit keer met succes. We worden met open armen ontvangen. De eigenaar van de B&B, Angus, is erg vriendelijk en er hangt een huiselijke sfeer. We frissen ons snel op om vervolgens met de taxi weer naar de stad te gaan waar we met de hele groep voor het laatst uit eten te gaan om daarna Long Street onveilig te maken.

De volgende dag pakken we met een redelijke brakke kop de MyCity bus naar het vliegveld om onze huurauto op te halen. We zullen nu zelf links moeten rijden. Met knikkende knietjes stapt Marissa achter het stuur van onze Chevrolet Spark. Ondanks dat er een paar keer naar het raam gegrepen wordt om te schakelen en de medeweggebruikers als malloten rijden, gaat het best goed. We gaan naar Canal walk (grootste shoppingmall van het Afrikaanse continent) waar we het tot een uur of negen (in de avond) hebben uitgehouden.

Zaterdagochtend gaan we met een groepje naar Old Biscuit Mill. Hier vindt iedere zaterdag tussen negen en twee de Neighbour Goods Market plaats. Dit is een trendy foodmarket waar locals vers en organisch eten bereiden en waar (heel) Kaapstad komt relaxen onder het genot van een ontbijt of brunch. Noem het maar op en je kunt het er krijgen: pizza, sushi, noodles, paella, diverse burgers, vers gebakken brood, groene kokosnoten met een rietje, zoete Belgische wafels, kleurige cupcakes of taartjes en heerlijke smoothies. Er staat zelfs een (Hollands) kraampje met bitterballen en poffertjes. Een keuze maken is dus zo makkelijk niet.. We eten ons buikje rond en de middag relaxen we wat in de stad. De dag sluiten we af met cocktails en een shisha.

old biscuit mill

De dagen er na komen we bij van de groepsreis. We kunnen éindelijk uitslapen en doen dan ook lekker rustig aan. We spreken af met oude bekenden en nemen afscheid van nieuwe gezichten. We sporten wat tussendoor, gaan naar het strand en genieten van het lekkere eten. Op maandag 21 december hebben we pas zelf weer voor het eerst gekookt. Na twee maanden was dit wel even wennen. We besluiten het dan ook bij een simpele pasta te houden.

Woensdags besluiten we om de Tafelberg te beklimmen met Jan en Merle, een Duits stel dat we hebben ontmoet tijdens de groepsreis. Hiervoor gaat de wekker weer vroeg (07.00) en dit is maar goed ook. De zon brandt namelijk al erg vroeg op onze bolletjes. Daarnaast helpt zo’n anderhalve maand stilzitten natuurlijk ook niet, wat de klim er niet minder zwaar op maakt. Na een hike van twee uur bereiken we de top.

DSC00455 (2)

Het uitzicht is de vermoeiende klim meer dan waard! We lunchen met z’n viertjes op de top van de berg, genieten van het uitzicht en schieten wat mooie plaatjes. Nadat we zijn bijgekomen van de hike naar boven is het tijd om weer af te dalen. Ze zeggen dat dit, net zoals traplopen, makkelijker is. Niks is minder waar. We doen uiteindelijk langer over de terugweg dan de heenweg. We liepen dan ook op het heetste punt van de dag naar beneden en onze enkels zijn nou niet bepaald de sterkste. Laten we zeggen dat we blij zijn dat we ‘t gehaald hebben..

Ondertussen is de eerste week van Kaapstad alweer voorbijgevlogen. Zonder dat we het echt beseffen is het alweer kerst. Door het warme weer en de minimale kerstversiering is er niet echt sprake van een kerstgevoel. En nee, ons hoor je heus niet klagen hoor. Maar kerst hoor je gewoon gezellig met je familie te vieren. Dit neemt niet weg dat we niet van de kerstdagen genoten hebben. Integendeel! Op kerstavond hebben we namelijk een heerlijk kerstmaal van Angus gekregen en eerste kerstdag hebben we gebraaid bij vrienden (locals) thuis. Een keer wat anders dan gourmetten..

braaien

Op de tweede kerstdag (die hier officieel niet bestaat) zijn we wéér naar de Old Biscuit Mill geweest waar we een heerlijke brunch hebben gescoord. Daarna hebben we met Jan en Merle gechilled aan het zwembad. Om de dag goed af te sluiten besluiten we om tijdens zonsondergang Lion’s Head op te hiken. Helaas waren er meer mensen op dit idee gekomen. De weg ernaar toe en de parkeerplaatsen waren bomvol waardoor we bijna rennend naar boven moesten om de zonsondergang te zien. Hierdoor kwamen we hijgend en met een rode kop aan maar het was het zeker dubbel en dwars waard! Het uitzicht op Kaapstad is zo onbeschrijfelijk mooi!

DSC00602

De dagen erna besluiten we om de in buurt van Table View te blijven. Het is holiday season en dit merken we maar al te goed! Het is overal zó verschrikkelijk druk. Daarom willen we zo min mogelijk de weg op en ploffen overdag neer bij dichtstbijzijnde stranden. Niet verkeerd, toch?

’s Avonds maken we strandwandelingen, lopen een rondje door de buurt of pakken een film. Dit kost hier namelijk geen fluit. Voor een kaartje betaal je nog geen vier euro. Zo besluiten we ook om maandag de 28ste naar de film Creed te gaan. Deze was rond een uur of 23.00 afgelopen. Nog even naar de parkeerautomaat lopen en snel naar huis om te slapen. De volgende dag staat er namelijk een vroege hike op de planning.

Maar ons kennende lopen deze plannen wel vaker in de soep. Bij de betaalautomaat voor het betalen van onze parkeerticket (waar je voor vijf uur parkeren maar 20ZAR hoeft te betalen, oftewel iets meer dan een euro) staat een vrouwtje met twee kleine kinderen op haar arm. Ze heeft geen beltegoed meer en vraagt aan ons of ze ‘even’ onze telefoon mag lenen om te bellen.

Dit ‘even’ verandert in tien minuten en ook nog eens zonder resultaat. Er was niemand die haar kon komen ophalen. Doordat ze er vrij hopeloos uitziet besluiten we haar een lift aan te bieden. We gaan af op Marissa haar instinct die zegt dat het goed is (wat meestal klopt) Ze zei immers dat ze dichtbij woont. We konden het niet over onze hart verkrijgen om deze vrouw met kinderen en al in de ‘kou’ te laten staan.

Eenmaal onderweg worden we steeds wat onzekerder van onze zaak. Er werd namelijk duidelijk dat degene met wie ze was, is opgepakt voor winkeldiefstal. En zo dichtbij woonde ze niet, we moesten namelijk naar Micthell’s Plain (meest gevaarlijke township van Zuid-Afrika) wat een dik half uur rijden is. Daarnaast gaat haar telefoon steeds en werd er behoorlijk vaak benadrukt dat ze een lift had gekregen van ‘een aardig stel uit Nederland’.

Bij on begonnen er steeds meer alarmbellen te rinkelen. De gedachte dat we er in geluisd zouden zijn nam steeds meer de overhand. Aan de ene kant wilden we stoppen en niet meer verder rijden, maar hoe kun je een vrouwtje met twee kinderen er zonder pardon uitzetten? We rijden met samengeknepen billen verder. Uiteindelijk blijkt er niets aan de hand te zijn en woont het vrouwtje in een ‘net huis’ (lees: geen krot). Opgelucht rijden we terug naar onze B&B en besluiten: Dit doen we nooit meer!

Na een korte nacht besluiten we de volgende dag toch vroeg te gaan hiken. Hiervoor moeten we eerst naar Silvermine rijden. We beklimmen hier de Elephant’s eye en daarna de Contantiaberg waar we met z’n tweetjes genieten van onze ingepakte lunch. Vervolgens besluiten we om weer naar beneden te gaan. (helaas hebben we hier geen foto’s meer van omdat onze camera gestolen is).

DSC00412

Tijdens het afdalen horen we ineens een enorm harde brul. We schrikken ons letterlijk het apelazarus. Op iets van acht meter van ons af staat een agressieve baviaan haar jongen te beschermen. We twijfelen geen moment en zetten het beide op het lopen. Gelukkig voor ons wordt er geen achtervolging ingezet. Eenmaal terug bij het begin kleden we ons om, om nog een duik in het meer te nemen want wat is het heet! Nadat we zijn opgedroogd vervolgen we onze weg terug naar ‘huis’.

Ook de opeenvolgende dagen is het erg warm. We zitten midden in een hittegolf. Op een dag besluiten we zelfs om onder te duiken in een shoppingsmall. Die dag stijgt het kwik namelijk boven de 40 graden! Ook oudejaarsdag is het verschrikkelijk warm. Gelukkig vierden we dit onder het genot van een concert van niemand minder dan Jeremy Loops. Ken je hem niet? Zoek hem dan op YouTube! Het concert vindt plaats in de Botanische Tuinen van Kirstenbosch waar het meestal wat koeler is. Knallend gingen we het nieuwe jaar niet in, er was namelijk geen enkel vuurwerkje te bekennen.

Op nieuwsjaardag besluiten we om een keer mee te doen aan de traditie van een Nieuwjaarsduik. Met onze goede gedrag rijden we naar het strand waar het letterlijk en figuurlijk zwart ziet van de mensen. Het blijkt dat de locals op deze dag massaal naar het strand gaan (wisten wij veel). We vinden ergens tussen de grote families met een complete uitrusting van parasols en tenten in, een klein plekje. Hier houden we het vanwege de drukte en de warmte niet lang uit en besloten na onze duik weer weg te gaan.

De volgende dag gaan we Lion’s Head weer beklimmen. Dit keer willen we het vroeg in de ochtend doen. Om half acht starten we al met hiken en hopen in een uurtje boven te zijn zodat we voor de ergste warmte weer beneden zijn. Doordat het zo vroeg al erg heet is, lukt het ons niet helemaal tot aan de top te komen.

We voelen ons op een gegeven moment slapjes, duizelig en krijgen kloppende hoofdpijn waardoor we het verder klimmen staken en besluiten weer af te dalen. Vervolgens hebben we de hele middag op bed gelegen omdat we ons niet lekker voelden. Waarschijnlijk last van een zonnesteek? Hierdoor besluiten we ook om de zondag rustig aan te doen en de zon zoveel mogelijk te mijden. We bezoeken verschillende foodmarkets die tussen de wijnlanden van Stellenbosch in de schaduw liggen.

Maar we laten ons natuurlijk niet zo snel uit het veld slaan. Op maandag 4 januari gaan we voor de herkansing om Lion’s head te beklimmen. Dit keer starten we om 05.00 al met lopen om zo de zon op te zien komen en de hete zon te mijden uiteraard. We genieten van een prachtige zonsopkomst en rond 07.00 uur staan we alweer beneden.

DSC00806

We ontbijten met een verse plak bananenbrood en yoghurt met homemade granola van Jarryd’s (healthy food tentje) en belandden rond 09.00 uur al op het strand van Llandudno. Hier nemen we een duik in het íjskoude water en gaan op tijd weer terug naar ‘huis’ zodat we het warmste gedeelte van de dag weer ontlopen.

mirjam in kaapstad

’s Avonds halen we Mirjam van het vliegveld en droppen d’r bij haar B&B die nog geen twee kilometer van de onze vandaan ligt. De aankomende twee weken zullen we haar alle leuke plekjes van Kaapstad laten zien. Eindelijk kunnen we aan iemand uit onze vriendengroep laten zien in wat voor geweldige stad we gewoond hebben. We kunnen niet wachten!

 

One Response to “Good to be back, Cape Town!”

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *