The Outback part 1 – van Adelaide naar Alice Springs

Het is echt hoog tijd voor een nieuwe blog aangezien onze laatste blog dateert van mei.. Oeps. Sinds die laatste blog hebben we echt ontzettend veel gezien en gedaan.

We gaan terug naar 19 mei, het moment dat we Adelaide achter ons laten en onze weg vervolgen naar de Flinders Ranges, zo’n vijf uur ten noorden gelegen. We maken rond lunchtijd een tussenstop in Port Augusta waar we nog wat boodschapjes doen, een goeie kop koffie scoren en lunchen bij de rivier.

De weg naar Flinders Ranges brengt ons langs prachtige bergen en uitgestrekte vlaktes. We zien zelfs nog een grote groep wilde Emoes. Rond vieren komen we aan bij onze camping: Willow Springs, een oud veehouders boerderijtje met een groot stuk grond voor kampeerders. Nadat we onze tent hebben opgezet rijden we naar de nabijgelegen Stokes Hill Lookout, waar we een schitterende zonsondergang over de Flinders zien.

De volgende ochtend staan we vroeg op voor de hike naar de St. Mary Peak, het hoogste punt van de Flinders Ranges. We vertrekken vroeg omdat ons verteld is dat de hike zo’n zes uur in beslag neemt. Uiteindelijk blijkt de hike 21km lang te zijn en doen we er maar liefst negen uur over!

Het eerste deel naar de top is zes kilometer maar erg pittig. Het gaat zó steil omhoog dat we bijna op handen en voeten moeten klimmen. Eenmaal op de top is het uitzicht absoluut de moeite waard. We nemen onze tijd om bij te komen en bij te tanken met onze meegebrachte lunch.

We besluiten, omdat het zo onzettend steil was, niet dezelfde weg terug te nemen. De andere weg terug gaat geleidelijk naar beneden maar is in totaal nog eens vijftien kilometer.. De eerste drie kilometer dalen we nog flink af waarna we vervolgens na een nog erg lange twaalf kilometer wandelen om half vijf doodop bij de auto aankomen.

De volgende ochtend verlaten we fris en fruitig de Flinders Ranges en vervolgen onze weg naar Marree. Hier starten we de legendarische Oodnadatta Track: een 621km lange ongeasfalteerde weg dwars door de Outback. Vanaf de eerste meters op deze track voelt het voor het eerst alsof we in de Outback zijn zoals we die kennen. Het is stoffig, kaal, dor en we kunnen werkelijk kilometers ver kijken. Er is helemaal niets te zien, zelfs geen bomen..

Onderweg komen we langs Lake Eyrie, het grootste meer in Australië en maken we een stop bij een park met bizarre sculpturen, die onder andere gemaakt zijn van auto-onderdelen. Vlak voor onze camping maken we nog een stop in het Wabma Kadarbu NP. Hier bewonderen we twee Mound Springs.

Aan het eind van de middag hebben we er al een derde van de track op zitten en komen we aan in Coward Springs, dat eigenlijk alleen uit een camping bestaat. Toch is het een bijzondere camping. Het is een van de twee campings die langs de hele Oodnadatta Track ligt. Wat deze camping zo bijzonder maakt? De heetwaterbron. We wassen hier maar wat graag het stof van ons af! We eten ons avondeten onder een prachtige sterrenhemel en vallen in alle rust in slaap.

De volgende dag rijden we de overige tweederde van de track. We maken onderweg een aantal stops, waaronder bij een oud spoorwegbrug van de Ghan: de beroemde treinroute tussen Adelaide en Darwin. Erg bijzonder en surrealistisch om te zien. Ook stoppen we in onze eindbestemming Oodnadatta. Een echt outback-dorpje dat bekend staat om het knalroze roadhouse. We nemen hier de befaamde Oodnadatta-burger voor lunch.

Nadat we de burger hebben weggewerkt rijden we verder naar Coober Pedy. De weg hiernaartoe is ook niet geasfalteerd en zo blijven we genieten van een echte outback ervaring. We komen kilometers lang niets tegen en kunnen zo ver kijken als de horizon reikt. Toch verandert de omgeving steeds weer. De woestijn om ons heen is een populaire filmset, Mad Max is hier onder andere opgenomen.

Eenmaal aangekomen in Coober Pedy besluiten we een hotel te boeken. Niet zomaar een hotel.. Coober Pedy is namelijk een mijnstadje en veel huizen zijn ondergronds gebouwd (tegen de hitte) en wij zijn toch wel erg benieuwd hoe het nou is om ondergronds te slapen.

Dus na een heerlijke nacht onder de grond worden we de volgende ochtend wakker met een lekke autoband.. We zijn ontzettend opgelucht dat dit hier in Coober Pedy is gebeurd waar nog enige vorm van beschaving is. We vervangen de lekke band voor onze reserve en rijden naar de bandenzaak voor een nieuwe reserve.

We hebben al snel door dat ze ons hier proberen op te lichten en besluiten te bellen naar Alice Springs voor een prijs check. Het blijkt een stuk goedkoper te zijn in Alice Springs en we nemen dan ook het risico om zo’n 450km over de (geasfalteerde) snelweg te rijden zonder reserveband.

We verruilen onderweg de staat Zuid-Australië voor het Noordelijk Territorium, wat betekent dat we in plaats van 110km/u naar 130km/u gaan! Woehoe! We slapen vlak over de grens op een gratis camping en de volgende dag fixen we een (veel goedkopere) reserveband en slaan we weer flink boodschappen in Alice Springs.

We besluiten nog een dag in het bijzondere Alice Springs te blijven en bezoeken hier het Desert Park. Hier leren we een hoop over het leven in de woestijn, zien we dingo’s en wonen we een toffe show over de diverse adelaars uit de Outback bij. Ook rijden we nog naar Anzac Hill voor een mooi uitzicht over het stadje.

Om vijf uur ’s ochtends kijkt Michel nog de Europa League finale met een andere fanatieke Ajacied, waarna helaas teleurstelling heerst. Als Marissa kort na de wedstrijd ook wakker wordt, pakken we de spullen in en laten we Alice Springs achter ons. We rijden richting het westen, naar de West MacDonnell Ranges. We stoppen onder andere bij Simpsons Gap en Standley Chasm, twee erg mooie gorges.

Hierna rijden we naar de highlight van dit park: Ormiston Gorge. We maken hier een schitterende hike waarbij we de hele tijd prachtige uitzichten hebben. Aan het einde van de middag rijden we naar onze geboekte camping en maken vlak daarvoor nog een stop bij de Ochre Pits, een rotsformatie met bijzondere kleuren.

Na wederom een heerlijke rustige nacht rijden we de volgende dag naar Rainbow Valley. Hiervoor moeten we een 22 kilometer lange weg rijden die alleen geschikt is voor 4×4. We komen er al snel achter waarom. De weg blijkt ontzettend corrigated te zijn en ondanks dat we bijna gek worden van het gehobbel, komen we na dik een uur aan. De vallei is werkelijk prachtig en door alle kleuren doet het zeker z’n naam eer aan.

We houden het ondanks de hitte toch zo’n twee uur vol om hier rond te lopen. Na de lunch rijden we via dezelfde hobbelweg terug naar de geasfalteerde weg en gaan we op zoek naar een gratis camping. Nadat we er een gevonden hebben, verzamelen we wat hout en eten we ons avondeten bij een kampvuur onder een prachtige sterrenhemel.

De volgende ochtend is het dan echt zo ver: we gaan naar Uluru! Dankzij onze lekke band rijden we hier wel flink voor om. We rijden hiervoor namelijk zo’n 450km naar het Zuid-Westen.. Zo’n vijf kilometer van deze trekpleister vinden we een gratis camping die getipt is door de mede Ajacied in Alice Springs. We zetten zo snel mogelijk onze tent op, kopen een parkpas voor het National Park en rijden naar Uluru (ook wel: ‘Ayers Rock’).

Hier doen we de 10 kilometer lange base walk rondom de ‘Rock’ en zien hoe indrukwekkend ie is van zo dichtbij. We besluiten om hem niet te beklimmen. Dit is namelijk erg respectloos richting de Aboriginal cultuur. Je kunt het vergelijken met in korte broek en t-shirt een tempel betreden in bijvoorbeeld Thailand. Oftewel not done.

Aan het einde van de middag rijden we naar een sunset viewing area en zetten hier onze campingstoeltjes op. Vanaf hier hebben we een fantastisch uitzicht op Uluru. Een uur later zijn we volledig stil van een schitterende zonsondergang waarbij Uluru steeds van kleur veranderd. Hier komen we ook een groep ouderen tegen die we al eerder hebben ontmoet in Coober Pedy en we kletsen dan ook nog even gezellig bij alvorens we in het donker terug rijden naar de camping.

De volgende ochtend staan we vroeg op om naar het andere hoogtepunt van dit park te gaan, ‘Kata Tjuta’ oftewel de Olgas. We rijden weer naar een viewing point en zijn er ruim voor zonsopkomst. Een halfuur later komt de zon op en schieten we een hoop mooie plaatjes van zowel Kata Tjuta als Uluru, die in de verte ligt.

Hierna eten we snel ons meegebrachte ontbijt en rijden we naar de start van de ‘Valley of the Winds’ hike. Deze hike neemt ons in zo’n drie uur mee dwars door de grote rotsen van Kata Tjuta. Als we eenmaal het rondje afgemaakt hebben kunnen we niets anders dan concluderen dat dit een van de mooiste hikes is die we ooit hebben gedaan..

Tijdens onze lunch op een picknickplaats zien we tot onze schrik een muis in de auto. Hoe is die hier in hemelsnaam gekomen?! Na mislukte pogingen om de muis te verjagen rijden we naar een van de ontzettend dure campings vlakbij Uluru en scoren we een gratis douche (boefjes hè)?. Hierna rijden we snel langs de supermarkt om muizenvallen en -gif te kopen.

Eenmaal terug op de gratis camping genieten we nogmaals van een fenomenale zonsondergang over Uluru, bouwen we een kampvuur en genieten we van ons avondeten onder wederom een mooie sterrenhemel. Wat hebben we ook een zwaar leven.. Vlak voor we gaan slapen zetten we nog wat muizenvallen en hierna vallen we als een blok in slaap.

De volgende ochtend hebben we helaas geen succes en blijkt de muis ons te slim af te zijn. We pakken onze tent op en rijden naar Kings Canyon. We doen na aankomst een aantal kleine hikes en rijden aan het einde van de dag naar een wederom gratis camping.

De volgende ochtend staan we vroeg op voor de ‘Rim Walk’ hike, een vier uur lange hike die ons over de top van de canyon leidt. We hebben hierbij spectaculaire uitzichten over de gehele canyon. Erg indrukwekkend. Toevalligerwijs komen we wederom dezelfde groep Australiërs tegen en zo kletsen we tijdens het hiken gezellig bij.

Aan het einde van de middag weten we weer een gratis camping te scoren. Hier worden we vergezeld door een grote groep roze Rosella’s (een soort papegaai). We zoeken vroeg ons tentje op omdat het nogal is afgekoeld.

De volgende dag rijden we weer naar Alice Springs. Hier zullen we weer boodschappen inslaan om vervolgens vanaf daar de weg te vervolgen naar het hoge noorden met Darwin als eindbestemming..

One Response to “The Outback part 1 – van Adelaide naar Alice Springs”

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *