Zimbabwe: Halfway there

Vroeg tijdens de ochtendglorie van Lusaka vertrokken we richting Zimbabwe. Om 4.00 uur zaten we dan ook al aan de baby chicken (gebakken ei). Na een lange rit komen we om 14.30 aan in Vic Falls. Hier slapen we twee nachten in een hotel. Snel een lekkere douche en daarna lekker relaxen om de dag goed af te sluiten, zou je zeggen..

Ons kennende is dit natuurlijk niet het geval. Bij aankomst krijgen we eerst een presentatie over de activiteiten die we de volgende dag kunnen ondernemen. De mogelijkheden in Vic Falls zijn eindeloos. Adrenalinejunkies kunnen hun ei kwijt tijdens bungeejumpen of raften en natuurliefhebbers kunnen op hun beurt genieten van hiken of een helikoptervlucht over de Victoria Falls. Wij besluiten (ondanks de prijs) te gaan raften om zo weer iets van onze bucketlist af te vinken.

DSC09015

Het regelen hiervan ging vrij vlot. Een uurtje later stonden we voor het hotel (ja, eindelijk weer een lekker bed en warme douche). Nu begon de chaos. Met ons meegereden was een t-shirt meneer. Deze gast maakt op aanvraag t-shirts van onze tours. Omdat bijna iedereen wel eentje wilde, verliep het regelen hiervan op z’n zachtst gezegd behoorlijk rommelig. Tegelijkertijd moesten we de truck (Denver) leeghalen. Twee dagen later vervolgen we namelijk onze weg in een nieuwe truck en met (deels) een nieuwe groep.

Alsof het regelen van zo’n t-shirt en het leeghalen van de truck nog niet genoeg was, konden we ook al inchecken. Dit wilde iedereen dan ook zo snel mogelijk doen aangezien we al een lange dag achter de rug hadden. Tel deze drie dingen bij elkaar op en je krijgt één grote chaos. Overal spullen van iedereen, hectisch gedoe bij de t-shirt meneer en een lange rij bij de incheckbalie.

Het lukt ons om rond 16.00 uur aan de beurt te zijn bij balie van het hotel. Nog even wat formulieren invullen en dan eindelijk een warme douche en een lekker zacht bed. Niets is minder waar.. Onze kamer moest ondertussen nog even worden schoongemaakt terwijl we om 14.00 al zouden kunnen inchecken.

Gelukkig zijn we al helemaal één met T.I.A (This Is Africa) dus we hebben geduld. Helaas kunnen we ondertussen geen sprong in het zwembad wagen aangezien het regent. Dan maar aan de bar een drankje bestellen. Na een uurtje worden we wat ongeduldig. Ook onze gidsen Mthabi en Vincent willen graag naar huis naar hun families. Voor hen zit de tour er namelijk op. Toch kunnen ze niet eerder naar huis voordat wij zijn ingecheckt..

Na twee zeer geduldige uren kunnen we eindelijk in onze kamer. We krijgen zelfs een suite toebedeeld. Met een groot ligbad! Snel opfrissen want om 19.00 uur hebben we alweer afgesproken voor een afscheidsdiner met de hele groep. We hebben gedag gezegd tegen de gidsen en voor degenen voor wie de tour erop zat.

De avond hebben we afgesloten met een drankje en een dansje in een backpackers café. Dit was wel even anders dan in Nederland (Groningen). In deze openluchtbar vonden namelijk verschillende bokswedstrijden plaats tussen lokale jongens. Verdediging kennen ze hier niet. Het was alleen maar voluit meppen totdat er iemand neerging of stuk was.

De volgende ochtend werden we (beide opgezadeld met een lichtelijke kater) opgehaald om te gaan raften. Hiervoor moesten we eerst een half uur richting de oever van de Zambezi hiken. Doordat het erg stijl was komen we al met knikkende knietjes beneden aan.

IMG_3340

Eenmaal op het water stond ons in vier uur tijd maar liefst negentien rapids te wachten. De Zambezi is een erg wilde rivier die bekend staat als een van ’s werelds beste plekken om te raften. Dit hebben we geweten want het was echt geweldig!

Doordat we zo’n goed team hadden (wij, twee meiden uit onze eigen groep en captain Gordon), hebben de eerste zeventien rapids zonder flip (over de kop slaan) doorstaan. Natuurlijk wilden wij toch graag ervaren wat zo’n flip met je doet. Captain Gordon vond dit prima en dus besloten we om bij de meest heftige (rapid 18 ‘Oblivion’) stroomversnelling te gaan flippen.

IMG_3421

IMG_3371

We werden met brute kracht uit onze raft in het wilde water gesmeten. Ondanks dat we maar met z’n vieren in de raft zaten, belandden we allemaal bovenop elkaar. Captain Gordon was namelijk de enige die zich vasthield. In het water voelde je overal armen, benen en andere lichaamsdelen van anderen. Het voelde alsof we voor 2 minuten onder water zaten terwijl dit in werkelijkheid maar zo’n 5 seconden is geweest. Het enige wat je kan doen is je armen kruislings over je life vest houden en met je benen vooruit in het water liggen totdat je in rustig water bent belandt.

Eenmaal weer in de raft, bleek een aantal van ons behoorlijk toegetakeld te zijn. Zo heeft Marissa een flinke klap op haar hoofd gehad en een knal onder haar kin gekregen. Deze was dan ook behoorlijk opgezwollen en blauw. Een ander meisje kreeg een peddel onder haar oog, waardoor ze een behoorlijk blauw oog heeft opgelopen. Ondanks dit hadden we deze flip absoluut niet willen missen.

IMG_3406 IMG_3361 IMG_3410 IMG_3415

 

 

 

 

 

Na terugkomst in het hotel besluiten we even rustig bij te komen. Rond een uur of 16.00 lopen we richting Vic Falls National Park om de watervallen van dichtbij te bewonderen. Wat was dit indrukwekkend. Ondanks dat de watervallen nu niet op z’n grootst zijn (droge seizoen), zijn ze alsnog gigantisch. Het voordeel van het droge seizoen is dan wel weer dat je de watervallen op z’n best kunt zien. Dit komt omdat de hoeveelheid mist nu een stuk minder is. Een wijsgeer zei eens: ieder voordeel heb z’n nadeel.

IMG_3335

’s Avonds ontmoetten we de nieuwe mensen die zich bij ons groep voegen en de nieuwe crew. De groep bestaat veelal uit jonge mensen. Eerste indruk is goed. Samen met de groep gaan we uit eten waarbij de stroom meermaals uitvalt wegens hevige regen en onweer.

De volgende dag vervolgen we onze weg (in een nieuwe truck, Whitney) richting Botswana. Hier zullen we de komende vier nachten verblijven. Twee hiervan verblijven in de Okavango Delta waar we weer tussen de wilde dieren zullen slapen..

Liefs,

Michel en Marissa

One Response to “Zimbabwe: Halfway there”

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *