East coast met mamsie en oom

Zondag 29-01
Jeej we hebben drie weken vakantie! Vandaag is de dag dat Marissa weer zal herinigen met een deel van haar familie. Aangezien we ze willen verwelkomen met een echte Aussie barbie, hebben we nog aardig watvoor te bereiden.

De tijd vliegt dan ook óntzettend snel! Voordat we het weten is het al 16.00. Tijd om naar de afgesproken plek te rijden om ze op te pikken. Vol opwinding van de zenuwen springt Marissa haar moeder in de armen. Het is een vrolijk weerzien!

‘S avonds genieten we samen in alle rust van de BBQ. Iedereen eet z’n buikje meer dan rond. Hierdoor is er geen ruimte meer voor de Apple crumble die we als toetje hebben gemaakt.

Maandag 30-01
Daarom besluiten we om de volgende dag te starten met de (gezonde) Apple crumble. Niet lang na het ontbijt en het inpakken van de laatste dingetjes in de auto, vertrekken we richtng Jugiong. Hier laten we het cafeetje, The Long Track Pantry, zien. We hebben hier het afgelopen half jaar gewerkt. We doen een koffie en bestellen een paar verschillende taartjes.

Rond het middaguur rijden we via Yass door naar een gratis campsite vlakbij de Jenolan Caves die we de volgende ochtend willen bezoeken. We komen rond vier uur aan en zetten onze tenten op. Ondertussen woren we nauwlettend in de gaten gehouden door een stuk of twintig kangoeroes.

Na het avondeten leggen we gezellig nog een kaartje en duiken vroeg ons bed in.

Dinsdag 31-01
Na een snel ontbijt rijden we in een klein uurtje naar de Jenolan Caves. Het laatste stukje gaat echt óntzettend steil naar beneden. We komen dan ook met rokende banden aan op de parkeerplaats beneden. Niet best.

Bij het visitor centre boeken we een tour om de grotten te bezichtigen. In anderhalf uur leidt onze gids ons door een groot deel van het grottenstelsel. We krijgen veel informatie over de geschiedenis en worden vermaakt met sterke verhalen. Al met al was het een interessante tour.

Na de tour lunchen we snel wat om vervolgens door te rijden naar Katoomba dat midden in de Blue Mountains ligt. Omdat er regen is voorspeld besluiten we die nacht te slapen in een vakantiehuisje op een caravan park.

Woensdag 01-02
We nemen afscheid van Marilyn (zus) en Bas (vriend van) die een housesit in deze regio hebben. We zullen hun na onze drie weekse trip langs de oostkust met mamsie en oompie, weer terug zien.

We willen deze trip starten met het bezichtigen van de Blue Mountains. Helaas gooit een dichte mist roet in ons eten. Bij het eerste uitzichtpunt zien we helemaal niks. We besluiten dan ook maar door te rijden richting het noorden.

Hierdoor hebben we een relaxdagje voor de boeg. In Gosford besluiten we te stoppen bij een leuk lunchcafe om gezellig te lunchen. Dit was zeker geslaagd!

We kamperen die avond bij Lake Macquarie. Helaas regent het. Na het opzetten van de tent relaxen we, ondanks de donkere wolken, wat aan het meer. Hier zien we veel zwarte zwanen en wat pelikanen.

Zwarte zwaan

Na het avondeten kaarten we nog wat en vlak voor we naar bed willen gaan, gaat het helemaal los buiten. We zitten midden in een onweersbui. We poetsen snel onze tanden en kruipen onze tent in. Al snel merken we dat bij de tent van mamse en oompie iets mis is. In alle haast bij het openen van de tent, heeft de rits het begeven.

Zonder succes proberen we het in de regen te fixen. Daarom willen wij als ‘jong’ koppel ons opofferen om in de auto te slapen. Na een discussie over en weer, is dit niet gelukt. Hoe hard we het ook geprobeerd hebben, die eigenwijze oudjes hielden voet bij stuk.

Donderdag 02-02
Na een regenachtige nacht rijden we naar Newcastle om direct een nieuwe tent te kopen. Hierna vervolgen we onze weg naar Nelson Bay, waar we een toeristische route volgen door deze mooie baai. We komen langs verschillende meren en relaxen wat in het dorpje Pacific Palms.

We lunchen bij Boomerang Beach aan het strand. Aangezien het dorpje waar we door heen reden bekend staat om z’n espresso shots, besluiten we uiteraard om een lekker bakkie mee te pakken.

Hierna rijden we naar de campsite.Vlak voordat we naar bed willen gaan komen we erachter dat dit keer het luchtbed van Michel en Marissa lek is. Zucht..

Na wederom een lange discussie slapen ook dit keer mamsie en oompie wéér in de auto. Die eigenwijze oudjes van tegenwoordig ook!

Vrijdag 03-02
In de ochtend rijden we naar Port Macquarie. Het weer is nog steeds aardig grauw en nat. Daarbij is het ook nog eens benauwd. In Port Macquarie maken we met z’n vieren een strandwandeling. Hierna rijden we door naar Crescent Head, waar we na een impulsieve ingeving onze eerste duik in de Grote Oceaan nemen.

Na een gratis douche en de lunch, vervolgen we onze weg naar Nambucca Heads. Hier bezoeken we de Captain Cook lookout en genieten van een schitterend uitzicht over de oceaan.

Aan het einde van de middag rijden we naar een camping in the middle of nowhere: Three Creeks Campground. Een werkelijk prachtige, super ruime camping voor $8 per persoon. We genieten van alle rust en na het avondeten hebben we een mooie sterrenhemel.

Zaterdag 04-02
In de vroege ochtendglorie rijden we richting Yamba, een oud vissersdorpje. Hier willen we de auto laten checken aangezien we de afgelopen dagen een soort schrapend geluid hebben gehoord tijdens rijden. We beginnen de ochtend met een lekkere kop koffie waarna we een monteur vinden die wel even naar de auto wil kijken.

Volgens deze monteur moeten de remschijven vervangen worden. De garage zelf is niet open voor klanten op zaterdag. Zij kunnen ons dan ook niet helpen. Hij raadt ons aan naar Byron Bay te rijden en hier de reparaties maandag te laten uitvoeren.

Zo gezegd, zo gedaan. In de middag rijden we dan ook naar Byron Bay waar we rond twee uur al aankomen op de betaalde camping/vakantiepark met een zwembad. Wat een luxe!

Aan het einde van de middag wandelen we in de hitte naar het centrum. Hier vinden namelijk diverse markten plaats. Na het bezoeken van de zaterdagmarkt gaan we met z’n vieren uiteten bij een gezellig Mexicaans restaurantje. Ondanks dat iedereen ontzettend vol zit, besluiten de mannen om nog een ijsje te halen.

Zondag 05-02
Na een snel ontbijt wandelen we weer naar het centrum van Byron Bay, ditmaal voor de zondagmarkt. Eerst genieten we, hoe kan het ook anders, met kop koffie op het terras. Ook delen we een cullinair stuk bananenbrood wat er lekker ingaat.

Hierna vervolgen we onze weg naar de markt. Deze is een stuk groter dan de dag ervoor. Er staan zoveel kraampjes dat we niet weten waar we moeten beginnen. Ondanks de hitte managen we om ze bijna allemaal mee te pakken.

Hierdoor voelen we ons naderhand alsof we een halve zonnesteek hebben opgelopen. We bestellen dan ook een Uber om terug te gaan naar het vakantiepark. We nemen later een heerlijke duik in de zee en relaxen vervolgens nog wat in zwembad.

Kookaburra

Tijdens het avondeten hebben we het geluk dat er een Kookaburra op nog geen drie meter afstand van ons zit in de boom. We hebben er zelden één van zo dichtbij gezien. We schieten dan ook een aantal plaatjes van dit prachtige vogeltje.

Ineens vliegt de Kookaburra ervandoor. Hij heeft het gemunt op de buurman die steaks aan het bakken is op de BBQ. Zonder pardon heeft ie een flink stuk te pakken en vliegt terug naar de boom om het vervolgens op te peuzelen.

Maandag 06-02
We rijden in de ochtend langs een aantal monteurs in Byron Bay. Bij geen één kunnen we terecht. Bummer. We besluiten dan ook om verder te rijden en verruilen de staat New South Wales voor Queensland. Onderweg bellen we met een monteur in Gold Coast City waar we gelukkig wel terecht kunnen.

Nadat we auto hebben afgeleverd lopen we naar een shoppingmall die aan de andere kant van de weg ligt. Terwijl we nog aan het discussiëren zijn wat we in de tussentijd willen doen, gaat de telefoon. We vrezen het ergste.

Gelukkig heeft de monteur alleen maar goed nieuws: er zat behoorlijk wat zand en steentjes tussen de remschijven. Dit is weggeblazen met een compressor. Voor de rest is er niks met de auto aan de hand. Er wordt ons zelfs niet eens iets in rekening gebracht. Wat een gelukje!

Opgewekt halen we de auto weer op en boeken een vakantiepark in deze stad. We kamperen pal tussen luxe flatgebouwen met de oceaan op een steenworp afstand. Echt een heel gek gezicht.

Omdat het zo heet is relaxen we de hele middag in en aan het zwembad. In de avond maken we na het eten een lange strandwandeling.

Dinsdag 07-02
We ontbijten met pannenkoeken en doen lekker rustig aan. Onze volgende stop is Brisbane, een uurtje van ons vandaan. Als we zijn aangekomen, besluiten we de auto lekker te laten staan en nemen we een Uber naar Street Beach, een kunstmatig strand/zwembad midden in de stad. Hier chillen we de hele middag met z’n vieren.

Brisbane

Woendag 08-02
We rijden in zo’n twee uur naar onze camping in Noosa, dat bekend staat als surfspot. Omdat het weer er nogal dreigend uit ziet, zetten we de tent nog niet op.

We rijden het Noosa in op zoek naar een parkeerplaats. We willen namelijk een wandeling maken langs de kust. Echter is het mega druk en staat alles bomvol geparkeerd. We rijden ietwat gefrustreerd wat rondjes en besluiten maar om een stuk verderop te lunchen in een parkje.

Na de lunch proberen we het nog een keer. Dit keer hebben we meer geluk! Op het moment dat we aan komen rijden lijkt het alsof er iemand weggaat. We vragen de man vriendelijk of hij daadwerkelijk vertrekt en ja hoor, hij gaat!

Koala

Inmiddels is het weer ook helemaal opgeklaard. Onder een blauwe lucht en een felle zon doen we een wandeling langs de kust, via onder andere Tea Tree Bay, Dolphin Point en Hell’s Gate. Het is een erg mooie wandeling en op de terugweg zien we onze eerste koala in het wild. Super!

Donderdag 09-02
We gaan Noosa in voor een ontbijt buiten de deur. Hierna wandelen we wat door het dorpje waarna we doorrijden naar Hervey Bay. Hier doen we wat boodschappen in een shoppingmall alvorens we verder rijden naar Burrum Heads.

Hier willen we dolgraag op het strand slapen. Om hier te komen moeten we met onze auto over een diepe zandweg rijden. De eerste paar kilometers lijken makkelijk te verlopen, totdat we ineens vast zitten..

Muurvast. De onderkant van de auto zit vast in het diepe en mulle zand. De banden draaien niet eens meer. Wat nu? Voordat we ook maar in paniek kunnen raken komt er een 4WD de bocht om gescheurd. De twee kerels die erin zitten stoppen direct, drinken hun blikje bier leeg en stappen uit.

 

De toon is hiermee meteen gezet. De twee mannen blijken Bryan en Ted te heten en zijn toevallig aan het werk in dit gebied voor een paar dagen. Ze waren de hele middag aan het vissen (wat gepaard gaat met flink wat biertjes) voordat ze ons tegen het lijf liepen op de weg terug. Het is al snel gezellig en voor we het weten hebben we ook een koud biertje in onze hand.

We proberen de auto wat uit het zand te graven met onze handen zodat Bryan ons eruit kan trekken met een sleeptouw. In eerste instantie lijkt het te lukken! We zijn los. Na wat tips en vol goede moed proberen we onze weg dan ook te vervolgen naar de camping.

Nog geen meter later zitten we weer vast. Er zit volgens deze mannen dan ook maar één ding op: ons achterstevoren eruit trekken. Achterstevoren? Ja, wij gingen namelijk de andere kant op dan dat zij gingen en de auto keren in het mulle zand is geen optie. Zo vast zitten we.

Vastzittende auto

Omdat er al achteruit rijdend bijgestuurd moet worden, durft geen van ons achter het stuur te kruipen. Ted biedt zich bij deze vrijwillig aan, hij heeft meer ervaring met het rijden op zand en heeft al behoorlijk wat moed ingedronken.

Marissa en mamsie stappen bij Bryan in terwijl de oompie en Michel bij Ted in onze auto achterblijven. Al snel krijgt Bryan beweging in onze auto. Met behoorlijke snelheid scheuren we over het smalle zandweggetje.

Het lijkt wel een achtbaan. De auto stuitert alle kanten op en scheert een aantal keren akelig vlak langs bomen. Het is een echte dodemansrit zo achterstevoren en de adrenaline giert dan ook door onze lijven.

Eenmaal aan het eind kunnen we niet anders dan lachen en blij zijn dat het goed is afgelopen. We nemen allemaal een biertje en praten nog wat na. Marissa en mamsie omschrijven het slepen van onze 4×4, door al het gestuiter, als een speelgoedautootje.

We besluiten een camping op te zoeken in het meest dichtstbijzijnde dorpje Woodgate. Om onze dankbaarheid te te tonen beloven we Ted en Byran die ook in dit dorp verblijven, ’s avonds te trakteren op wat biertjes.

Na het avondeten frissen we ons wat op en en rijden naar de pub waar we met de twee mannen hebben afgesproken. We hebben een hilarische avond en maken vrienden voor het leven.

Vrijdag 10-02
De volgende dag besluiten we na Snakes Down Under te gaan. Dit is een park met slangen, krokodillen en allerlei Australische dieren. Hier zien we de meest giftige slangen en een vijf meter lange Salty, oftewel een zoutwaterkrokodil. Wat een beest!

Krokodil

In de middag rijden we terug naar Hervey Bay, vanaf hier zullen we de volgende ochtend per veerboot naar Fraser Island vertrekken. We relaxen de hele middag in het zwembad en er veel word geouwehoerd.

Zaterdag 11-02
Het is zo ver! We gaan naar Fraser. Om 08.30 zitten we op de veerboot naar het eiland. Onze gids voor dit weekend is Butch en al snel merken we dat hij prachtig kan vertellen. Dit gaat helemaal goed komen!

Fraser bus

Eenmaal op Fraser stappen we over op een overland truck. Al snel rijden (nja, hobbelen) we door het mulle zand en krijgen we van Butch veel informatie over het eiland. Marissa is al snel wagenziek en mag gelukkig voorin zitten naast Butch. De eerste stop is Lake McKenzie.

Lake McKenzie is eigenlijk een meer dat door regenwater is ontstaan in de zandduinen op het eiland. Het prachtge blauwe water is heerlijk van temperatuur en het zand voelt super zacht onder je voeten. Volgens Butch is het zand zelfs ideaal voor het scrubben van je huid. Het water bevat zuren door de afgebroken planten wat ervoor heeft gezorgd dat er niets in het meer leeft. Desondanks is het heerlijk zwemmen in het mooiste meer dat we ooit hebben gezien.

Lake mckenzie

Nadat we zijn opgedroogd rijden we naar het tropische regenwoud op het eiland. Heel bijzonder dat er een regenwoud is ontstaan op zoveel zand. In dit regenwoud maken we een wandeling van zo’n 5km, de Pile Valley Walk. Hierna hebben we buffet lunch in het resort waar we de komende nacht zullen verblijven.

Na de lunch rijden we over het strand (ook wel Highway) naar het Maheno schipwrak. Over het strand mogen we 80km/h. Dat is even wat anders dan de 40km/h, de maximum snelheid die voor het rest van het eiland geldt. Eenmaal bij het wrak aangekomen lopen we er een rondje omheen en maken wat foto’s. Erg indrukwekkend.

Na het wrak vervolgen we onze weg naar de ‘Pinnacles’, een rotsformatie van kalksteen die verschillende kleuren heeft. Voor de laatste stop van onze eerste dag op Fraser gaan we naar Eli Creek, dat de grootste creek van het eiland is. Deze creek doet ieder uur zo’n vier miljoen liter helder, zoet water de zee in stromen.

We trekken onze zwemkleding aan en springen het water in waardoor we al snel stroomafwaarts richting de zee dobberen. Het water is best koel, namelijk zo’n veertien graden. We dobberen wat en koelen lekker af. Nadat we zijn opgedroogd en omgekleed rijden we terug naar het resort. Hier frissen we ons even op na al dat zand van vandaag en schuiven rond half zeven aan voor het diner, dat wederom een buffet is.

Zondag 12-02
Om half zeven gaat de wekker voor ons. Wij gaan de Lake Wabby Walk doen. Mamsie en oompsie kiezen ervoor om uit te slapen en later bij de rest van de groep te voegen.

Na het buffet ontbijt worden we om zeven uur opgehaald door Butch om naar het startpunt van de hike te gaan. Na een wandeling van een klein uur door een dicht bos op onze blote voeten, komen we aan bij een aantal hoge zandduinen.

Nadat we deze beklommen hebben, zien we een wederom een prachtig meer dat volledig is omring door hoge zandduinen. Dit keer nemen we een heerlijke frisse ochtendduik. Terwijl we liggen te genieten in het ochtendzonnetje worden onze voeten grondig schoongemaakt door de vele kleine visjes die in het meer leven.

Rond kwart over tien worden we opgepikt door Butch en weer herinigd met mamsie en oompsie. We rijden vanaf Lake Wabby naar Indian Head, het meest oostelijke puntje van het eiland. Dit punt is te beklimmen voor een prachtig uitzicht.

Helaas kunnen we deze klim maar met z’n drietjes doen. Michel z’n slipper heeft het tijdens de ochtendwandeling begeven en op deze tijd van de dag is het veel te heet om met blote voeten over het zand te lopen. Hij blijft dan ook teleurgesteld achter..

We sluiten ons weekend op Fraser af in de Champagne Pools. Deze zwembaden zijn een door de natuur gevormd verschijnsel met kristalhelder zeewater. Doordat de golven continu tegen de rotsen knallen, voelt het nieuwe zeewater alsof het bubbeltjes bevat.

Hier genieten we van onze laatste attractie op het mooie Fraser. Rond een uur of drie stappen we met z’n allen weer in de truck op weg naar de veerboot waarna we om zes uur weer aan land staan.

We slapen die avond op dezelfde camping als voordat we naar Fraser gingen. We kletsen onder het avondeten nog even na over ons mooie avontuur op het eiland en gaan lekker slapen.

Maandag 13-02
Vanuit Hervey Bay vertrekken we weer naar Brisbane. Onderweg boeken we een luxe appartement die met een flinke korting wordt aangeboden. In de avond spreken we af met Jarrod, een oud-collega uit Perth die toevallig ook in Brisbane is. Het is een gezellige avond en een goed weerzien met iemand waarmee we heel goed bevriend zijn geraakt.

Dinsdag 14-02
We rijden weer richting Yamba en boeken een vakantiehuisje in het nabijgelegen Maclean omdat we wel toe zijn aan een rustig dagje. We doen de rest van de dag dan ook helemaal niks. Heerlijk!

Woensdag 15-02
We besluiten de Waterfall Way tussen Bellingen en Armidale te doen. Het is wederom wat regenachtig en mistig. Het zit ons niet mee. We besluiten dan ook om in Bellingen te blijven.

Hier merken we weer iets vreemds aan de auto en bezoeken een monteur. Hij weet wat er mis is met de auto maar heeft de materialen niet tot z’n beschikking. We vinden een mobiele monteur die bereid is naar ons toe te komen en onze auto te repareren op een parkeerplaats.

Ondertussen brengen we de rest van onze dag door in een tof cafe in Bellingen. Aan het einde van de middag is hij klaar en is onze auto weer gefixt. We rijden naar een gratis camping in Bellingen en na het avondeten kaarten we nog even voordat we in slaap vallen.

Donderdag 16-02
Als we wakker worden blijkt het een erg mooie dag te zijn. We kiezen er dan ook voor om alsnog de Waterfall Way te rijden. De eerste stop is in Dorrigo waar de Dangar Falls zien. Vervolgens rijden we door naar Ebor voor de Ebor Falls. Onderweg gebeurt er echter wéér iets gek met de auto. We horen een harde klap maar kunnen niet verklaren wat het nou is geweest. We bezichtigen de prachtige Ebor Falls en ondertussen overleggen we hoe verder..

We besluiten terug te rijden naar Dorrigo om daar naar de garage te gaan en onze auto weer te laten onderzoeken. Zo’n drie uur en een heerlijke lunch later worden we van deze monteur niet veel wijzer. Hij blijkt niets te hebben gevonden. Toch weten wij zeker dat er iets met de auto aan de hand is. We rijden terug naar Bellingen en slapen nogmaals op dezelfde camping.

Vrijdag 17-02
De volgende dag rijden we naar het pittoreske Seal Rocks om hier vannacht te overnachten aan het strand. Nadat we onze tenten hebben opgezet spotten we al snel een aantal Goanna’s. Dit zijn grote hagedissen die familie van de beruchte komodovaraan zijn en wel zo’n twee meter lang kunnen worden. Gelukkig zijn ze ongevaarlijk. Erg tof om te kamperen tussen deze beesten.

Marissa en Michel nemen een snelle duik in de zee voordat we het dorpje gaan verkennen. We lopen via een lang en behoorlijk steil pad naar de vuurtoren van waar we een fantastisch uitzicht hebben over de oceaan.

Eenmaal terug op de camping improviseren we door diepvriespizza’s te bakken in de pan. Na het avondeten begint het helaas te regenen en te onweren. Omdat het nog vroeg is, schuilen we met z’n allen in de auto en leggen nog een kaartje.

Zaterdag 18-02
Vanuit Seal Rocks rijden we naar Newcastle waar we met z’n vieren nog een keer genieten van een ontbijt buiten de deur. Vervolgens rijden we via Sydney naar Warrimoo, wat een buitenwijk van de stad is. Hier hebben Bas en Marilyn een housesit. In de avond eten we met z’n zesjes een heerlijke nacho’s en hebben flink wat bij te kletsen.

Zondag 19-02
Aangezien we maandag weer aan het werk moeten, is dit onze laatste dag van de vakantie. We nemen rond tien uur in de morgen afscheid van iedereen. Het is een emotioneel afscheid met veel knuffels en hier en daar een traan.

Onze weg richting Jugiong verloept soepeltjes. Rond twee uur stoppen we bij The Long Track Pantry om te lunchen. We beseffen dat na een prachtige drie weken, de vakantie nu echt voorbij is..

Toch zal dit maar van korte duur zijn want over twee maanden zullen we voorgoed stoppen met werken bij LTP en onze weg vervolgen naar Melbourne. Hier zullen we een weekje verblijven om vervolgens een housesit te doen van twee weken aan de Great Ocean Road.

Daarna zal het ‘echte’ reizen voor ons beginnen. Dan starten we namelijk aan ons avontuur door de Outback..

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *